Je bent gelukkig al zover dat je de moeite neemt om dit te gaan lezen, wellicht een zware stap geweest.

Je partner ken je al een poosje en sm had je of nooit van gehoord of je zag het als iets sinisters dat alleen bij vreemde lui voorkomt en altijd in het stiekeme.
Het kan best zijn dat je al jaren met je partner samen bent en er nooit iets van sm boven tafel kwam, het was binnen je relatie niet aan de orde.
Je vredige bestaan, huisje boompje beestje en wellicht een mooie auto en regelmatig op vakantie, waren of zijn je vastigheden in het leven.
Van je partner houdt je veel en alles leek/ lijkt pais en vree.
Die partner, één van je vastigheden, kwam op een dag met dingen op de proppen waar je van schrok en die je meteen wilde verdringen omdat ze totaal niet bij je passen.

Het kwam er beetje bij beetje uit of je werd er ineens voor 100% mee geconfronteerd. Soms had je wel signalen gezien maar niet herkend, of je zag het wel maar dacht ; 'het zal wel weer over gaan'.
Natuurlijk ben je getrouwd of samen gaan wonen met een partner die 'gewoon' was en helemaal bij je paste. Het was goed zoals het was, voor jou en ook voor je partner…..
Toch kwam ineens die partner aan met gekke dingen, je dacht eerst nog dat het een tijdelijke perverse uitspatting was, maar nee, het kwam steeds weer aan de orde en je griezelde bij de gedachte dat je in die enge dingen betrokken zou worden.
Uiteindelijk kwam je tot de conclusie dat je partner sm in zijn leven wil en dat jij daar niet in mee wil of kunt gaan.

Ik ga nu hier niet vertellen dat je dan maar toch mee moet gaan doen, want als je niks met sm hebt zul je dat ook niet krijgen na het lezen van dit schrijfsel.
Toch wil ik je graag iets vertellen over sm, niet de details want daar zit je bepaald niet op te wachten.

In de meeste gevallen zul je wellicht denken dat je partner 'ineens' gek is gaan doen doordat hij of zij iets heeft gezien of omdat het zo 'in' is.
Geloof me of geloof me niet, sm is iets dat echt in je zit, het is geen gril of opwelling, het zit in je genen.
Dat je partner er eerder nooit over sprak komt in de meeste gevallen omdat deze gevoelens nog niet gerijpt waren of omdat hij/zij ze voor je wilde verbergen.
Die 'plotselinge' drang naar sm was dus geen opwelling en ook niet nieuw voor je partner, maar gewoon het ontluiken van iets dat er al lang was.
Boos reageren is daarom ook niet eerlijk, want feitelijk heb je al die tijd ervoor geleefd met iemand die gevoelens moest onderdrukken.
Sm zit in je, net als de voorkeur voor een bepaalde hobby of baan. Ok, van baan kun je nog veranderen, maar er zijn altijd dingen in een mensenleven die onlosmakelijk met iemand's eigen ik blijven verbonden.
Dat is ook zo met sm- gevoelens, je kunt ze lang onderdrukken maar uiteindelijk verliest men de strijd en komen ze naar buiten.
Jij als partner van iemand die dit overkomt staat er dan beteuterd bij, wat moet je nu?
Je hebt niet gekozen voor iemand die sm wilde, je koos voor de partner zoals deze was bij de eerste ontmoetingen, niet voor een gek die met zweepjes loopt te zwaaien. ( is overigens een vooroordeel dat sm altijd maar met zwepen is)

Wellicht is het ook goed om te weten dat niet alleen jij nu met een probleem zit maar ook je partner, want die heeft het echt niet gemakkelijk.
Ik ken mensen die na vele jaren 'ineens' op het eigen geslacht vielen, homo of lesbienne dus. Dat is feitelijk erger, dan is er sprake van wisselen van partner want een homoman zal niet met een vrouw verder willen en een lesbienne krijgen we ook niet meer zo gek om met een man de koffer in te duiken.
Bij sm ligt dat gelukkig anders, er is geen sprake van veranderen van partner, althans niet iets wat expliciet nodig is.

Wat wel nodig is, is begrip voor elkaar, jij zou moeten begrijpen wat je partner beweegt en je partner zal voor jou begrip moeten opbrengen omdat je er niets in ziet.

Opvallend is dat ik heel vaak hoor, maar ook constateer, dat partners heel veel om elkaar geven maar dat sm er als een soort wig tussendringt.
Je kunt je afvragen of het ook altijd nodig is dat sm een wig vormt, er zijn ook oplossingen.
Als je zeker bent dat je sm niet ziet zitten hoef je daar ook niet meer verder over in te zitten want dan is dat er gewoon niet. Verder kom je als je het accepteert dat je partner er van houd. Praat er openlijk over, dat moet in een goed huwelijk/ partnerschap toch wel kunnen lijkt me (als praten niet meer gaat verstommen ook de harten).
De meeste mensen met een 'gewone' partner die ik ontmoet geven aan dat ze zielsveel om hun eega geven en er ook niet van willen scheiden, maar dat hun drang om sm te beleven het wel erg moeilijk maakt.
Ik zeg beslist niet dat je nu maar meteen alles wat je partner wil goed moet vinden, dat bepaal je natuurlijk allemaal zelf.
Wat ik wel zeg is dat je wellicht eens meer moet kijken naar de wensen van je partner en bezien hoe je daar eventueel een rol in kunt spelen. Nee, niet een rol in het sm- leven maar eentje die het leven voor jullie beide bevredigend kan maken.

Of misschien kun je tóch een beetje tegemoet komen aan zijn of haar sm wensen, je weet maar nooit.
Maar ja, je wilt niks met sm te maken hebben dus hebben we een dilemma. Er blijven dan een paar keuzes staan:

a- Je verbied je partner er mee door te gaan
b- Je praat met je partner en laat het (denk je) wegebben.
c- Je gaat naar een advocaat om echtscheiding aan te vragen.
d- je staat je partner toe sm buitenshuis te zoeken en beleven.

Hierbij mag je aannemen dat vroeg of laat in het geval van a het er toe zal leiden dat c in werking treedt.

Is het dan zo erg kun je je afvragen.
Ja, dat is het, of kan het worden.

Want zoals ik al aangaf is het gegeven dat je partner van sm houd even sterk als jou drang om er niet aan te willen doen.
Het is voor je partner even moeilijk om sm vaarvel te zeggen dan voor jou om het toe te laten in je leven.

Vergeet één ding zeker niet van wat je hier nu las: 'Als je sm in je hebt gaat dat er nooit meer uit'. Roken kun je afleren, drinken en verslaafd zijn ook, sm echter nooit.
Je partner is niet veranderd, er zat gewoon meer in dan je dacht!
Hoewel je zeker weet dat je sm maar niks vindt is het misschien toch niet zo'n gek idee om het eens te proberen, heel voorzichtig natuurlijk want het is allemaal nogal eng he?

Waarom zeg ik dat laatste nou?
Ik ken mensen waarvan de partner ook geen trek in sm had, maar die uiteindelijk besloot om het dan maar 'een keertje te doen om van het gezeur af te zijn', die zijn nu samen intenser met sm bezig dan de gemiddelde beoefenaar… het zat er dus tóch al een beetje in. Soms kan er ineens een nieuwe wereld opengaan.
Jan- JOJA.

Deze pagina hoort bij www.joja-sm.nl